Welk aanmaakhout neem jij mee naar je teamoverleg?

Een oude metafoor over wat je nodig hebt om te leren van elkaar.

Wie leeft met vier mannen, ziet weleens een survivalprogramma. Stoere mannen in de weer met de elementen. Ik kan er vanaf mijn bank niet genoeg naar kijken.

Vooral de vuurkunde van deze woudlopers heeft mijn grote interesse. Zo ken ik nu de mossen waarin je een smeulend kooltje zo in je rugzak meeneemt. Weet ik dat ik in nood altijd moet speuren naar een tondelzwam.

Maar weet ik vooral dat je kien moet zijn op alles wat licht ontvlambaar is. Dat stop je direct in je rugzak. Zonder soepel aanmaakspul, geen vuur.

Een metafoor over aanmaakblokjes, trekt dan ook niet voor niets mijn aandacht:

Each of us bring the logs of our own experience to Central Fire…different kind of logs cut in different ways…

and we bring the kindling of our willingness to consider new possibilities.

If we listen to the possibilities, that may light de kindling, which may indeed ignite the Central Fire.

De bereidheid om andere mogelijkheden te willen overwegen als aanmaakhout. Die gaat in mijn rugzak. 

De vrouw achter deze woorden is Paula Underwood. De traditie waar ze over spreekt, die van de Native American Irokezen. Het Centrale Vuur speelt in de stukken die zij schrijft meer dan alleen de rol om iedereen warm te houden.

Paula  Underwood is auteur van een aantal boeken over de verzamelde wijsheid en geschiedenis van haar volk. Zij vervulde met het schrijven van die boeken de opdracht van haar voorouders om de oral history van haar volk, vast te leggen in het Engels for alle ars willing to hear. The Empty Cup Company werkt dankbaar met dit materiaal. De foto is gemaakt door M.McNeill. The Women’s Land Army. December 1941. Nog niet bekend wie copyright heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *