Hoe maak je jonge zorgprofessionals weerbaarder?

Achtergrond gras nieuwsbrief

De vraag komt op in een gesprek over uitval van jonge verpleegkundigen. De late afvallers vooral. De studenten die stoppen in hun derde of vierde jaar of vlak na hun diplomering. Weerbaarheid is daarbij een groot thema, vertelt ze. Een tekort aan weerbaarheid wel te verstaan. Om kunnen gaan met wat er op hun pad komt. Hoe help je ze die te vergroten? Daar is ze mee bezig.

[Wil je meer lezen? …]

De kracht van simpelweg vragen wat nodig is

Achtergrond gras nieuwsbrief

Hoeveel kuub, vraagt de man in de loods in Eindhoven. We kijken hem vragend aan. Hoeveel kuub moet ‘ie verwarmen? Hoofdschuddend kijkt hij naar de stadsbewoners die zonder deze basic kennis een houtkachel komen aanschaffen. Van dit merk nog wel. Hij weet hier alles van. Maar wacht geduldig onze vragen af. Als we na wat gokken een getal op de toonbank leggen, laat hij ons een exemplaar zien. Dan heeft u aan deze genoeg. [Wil je meer lezen? …]

Over het vuur aankrijgen in je overleg

Achtergrond gras nieuwsbrief

Wie leeft met vier mannen, ziet weleens een survivalprogramma. Stoere mannen in de weer met de elementen: ik kan er vanaf mijn bank niet genoeg naar kijken. Vooral hun vuurkunde heeft mijn grote interesse. Zo ken ik nu de mossen waarin je een smeulend kooltje zo in je rugzak meeneemt. Altijd kien zijn op alles wat licht ontvlambaar is, leer ik. Een stokoude metafoor over aanmaakhout in samenwerking, trekt dan ook direct mijn aandacht: [Wil je meer lezen? …]

Kunnen doen wat je te doen hebt, heelt

Achtergrond gras nieuwsbrief

Ikagai. Japans voor: een blije reden hebben om op te staan.  Iets te doen hebben dat er voor jou en je omgeving toe doet. Dat levert blije, gezonde en vooral stokoude mensen op. Daar kan je op de werkvloer je voordeel nog mee doen. Laatst las ik een verhaal uit een nog oudere traditie over die kracht. Kunnen doen wat je te doen staat. Hier het doorgeven van oude wijsheid.  [Wil je meer lezen? …]

Het beklijft pas als je het 3 keer anders zegt.

Achtergrond gras nieuwsbrief

In een warme, ronde ruimte staan 15 mensen op één been. De oude houten vloer kraakt ervan: op één been staan geeft gewiebel. Het vraagt de volle aandacht van deze GGZ-ers. Net als het te ongemakkelijk wordt, wisselt de groep van been. Voor sommigen een opluchting. Anderen wankelen nu nog meer. Iedereen heeft een beste been, zo blijkt. Opgelucht staat de groep na een lange 30 seconden, weer met beide benen op de grond. Schudt even lekker de benen los. Zet een paar stappen. [Wil je meer lezen? …]

Zonder woorden zeggen waar je geraakt wil worden

 Achtergrond gras nieuwsbrief

Het is warm en een tikje ongemakkelijk. Op het programma staat de herhaling van de workshop niet vermeld. Het loopt daardoor niet storm. De drie deelnemers kijken wisselend de vloer en elkaar wat aan. Dat verandert snel als de les begint. We staan zo ver als mogelijk van elkaar af. Of juist zo dichtbij als kan. En daarna, godlof, ze ver als prettig voelt. Met een stand van de ogen die doet ontspannen. Waar komt toch die mythe vandaan dat oogcontact zo’n zegen is? [Wil je meer lezen? …]