Vergaderen alsof je repeteert met een koor?

11_07_001673

Koorgewoonten die oh zo nuttig zijn voor de online vergaderaar

Al drie jaar zing ik bij de lage alten van het Luxor Musical Koor. Nou ja, bijna drie jaar: Corona stopt ook koren. Net als je De Dertiger Jaren van Annie MG Schmidt in de vingers hebt.

Koorgewoonten zo ontdek ik daar, zijn eigenlijk ideale vergadergewoonten.  Zo nuttig, dat ik er een paar op een rij zet. Juist nu. Als remedie tegen de online-vergadermoeheid.

De ploeterende conference caller heeft al wat aan de gewoonte om in te zingen. Een beetje koor warmt even op. Staand. Voor de souplesse van de stem en om echt te landen, horen wij van onze dirigent. Dat inzingen geeft ons focus en na een lekkere inzinger vooral ook zin.

Online callend opwarmen doe je ook met je stem. Dertig seconden per deelnemer is al genoeg. In die tijd kan iedereen zeggen wat ‘ie nodig heeft om na de call met resultaat en plezier weer uit te loggen. Direct helder waarom iedereen inbelt. Direct focus op de agenda. Direct structuur: want die 30 seconden is echt de max.

Een dirigent geeft daarna precies aan wat hij wil repeteren. Welke stem hij wil horen. Bladzijde 3, maat 37, de bassen. Onderbreekt tot de klank naar wens is. Mixt: nu de sopranen en de bassen. Nu de alten en de mezzo’s.

Een gewoonte waar de online-voorzitter enorm zijn voordeel me kan doen. Geef precies aan wat het onderwerp is. En geef elk teamlid een stemsoort, so to speak. Dus niet: wat vind jij Odette? Maar : graag jouw inbreng op onderwerp x vanuit je expertise en ervaring als y bijvoorbeeld. Mijn dirigent ziet mij alleen als lage alt. Wat mij verder Odette maakt, is voor in de pauze.

Koorleden houden zich aan hun partij en opdracht. Om nog maar iets van nut voor de online vergaderaars te noemen. Ze zingen als de dirigent dat vraagt. Alleen maar 11? Dan geen intro en ook niet stiekem maat 12 ook al klinkt die nog zo lekker.  Vergaderen als in een koorrepetitie betekent dus geen inleidingen of zijpaden bij een bijdrage. Aftikken als het toch gebeurd. Want het is ruis. Weg focus.

Daarnaast luisteren koorleden als anderen aan de beurt zijn. Reken maar dat je beter zingt, als je weet dat de rest aandachtig luistert. Die kwaliteit van luisteren is in een koor zelfs even belangrijk als de kwaliteit van zingen. Een koor dat zwijgt omdat een solist aan bod is, staat niet simpelweg stil. Dat draagt de solist naar iets moois.

De online-voorzitter die daar zijn voordeel mee doet, weet aandachtig luisteren te stimuleren.  Merkt wanneer het verslapt. En dirigeert zo dat er een mooie afwisseling is van aandachtig luisteren, ontspannen en spreken. Een halve avond naar de mezzo’s luisteren, houdt de rest van zelfs het beste koor niet vol.

En die pakt ook de winst van nuttige stilte.  Als ons koor een stuk gezongen heeft, houdt het de aandacht vast totdat de dirigent aangeeft dat het klaar is. Dat is soms aardig wat seconden nadat de laatste noot gezongen is. Laat de bijdrage landen. Aankomen. En geef pas daarna ruimte voor reactie.

Over afronden kan mijn koor de online vergaderaar niet veel leren. De metro moet gehaald. We hebben haast. Tijdens het stapelen van de stoelen roepen we bedankt en snellen we weg. Zonde. Een bijeenkomst afronden vraagt om afremmen voordat de aandacht weg is. Zodat iedereen kort kan aangeven welke behoefte de bijeenkomst heeft vervuld. Tien seconden per deelnemer is genoeg.

Valt er meer te leren van een koor?  Vooral dit: er gebeurt iets bij een repetitie als dirigent en koor hun rol pakken. Het geeft bruis.

Met dank aan iedereen die bijdraagt of meedoet met het Luxor Musical Koor.

This photo was found in the Archives of Digital Commonwealth. Massachusetts Collections Online  Boston Public Library. Copyright is held by the photograher Spencer Grant. Efforts to find a contact address to ask permission to use this photo failed. If you have contact information: else let me know.

 

Waardering uitspreken: smeedt dit jaar een stevige band met je Kerstspeech.

“We willen graag een les in het uitspreken van waardering”.

“Tuurlijk”, zeg ik. Waardering kan niet hoog genoeg op de agenda staan. Echte waardering dan. Het doet goed. Bewezen zelfs. Al heb ik dat soort bewijs nooit nodig.

“Wat een geweldig geluid”, zegt ze een paar weken later. Ze glimt. Ze weet uit ervaring hoe deze waardering doorwerkt. En ze ziet en hoort het nu om zich heen gebeuren. Prettig, rustig geroezemoes. Een lange lach op gezichten. Een ander geluid dan tijdens de opwarmer die ochtend. Ongefilterd een compliment uitdelen aan een collega geeft meer de energie van snelle koolhydraten.

In de oefening die de groep nu doet, is dat snelle compliment slechts de opmaat voor het echte werk. Het tikken tegen het glas om de aandacht te vragen voor de speech. Dat wat wordt gewaardeerd in de collega leidt nu tot introspectie. [Wil je meer lezen? …]